سلام من میثم از وبلاگ کوهنورد تنها هستم. از این که به وبلاگ من نظری انداختین و نسبت به اون اظهار لطف فرمودید صمیمانه تشکر می کنم راستش بدون اقراق باید بگم وبلاگ شما بسیار عاشقانه و لطیف است و وقتی وبلاگ شما را با این همه زیبایی دیدم از وبلاگ خودم خجالت کشیدم به راستی که واقعا شما خانومها عشق رو بهمون لطافتی که هست درک می کنید و ما آقایون هیچ وقت نمی تونیم در این مورد به شما برسیم. باز هم به وبلاگ زیباتون سر می زنم http://kohnavarde-tanha.persianblog.com/
گفتی از کوه تواضع آموختی چرا که با تمام عظمتش سرش را پایین می آورد تا فتحش کنیم از قوانین طبیعت گفتی . گفتی اگر به طبیعت اعتماد نکنیم می میریم کشته می شیم. پس به من بگو چرا او مرد. با هر دو به طبیعت اعتماد کردیم و پا در راهش نهادیم. اما کوه به ما سیلی زد. از سیلی سرد کوه صورتش سرخ شده بود ، آرایش صورتش بهم ریخته بود. در اون تاریکی خوب می تونستم جای پنجه کوه رو روی ریمل صورتش ببینم. در آغوش گرفتمش . به خدا التماس کردم ، به کوه التماس کردم، با تمام وجود فریاد کشیدم . گفتم به عظمتت قسم بهت اعتماد دارم ولی اون باور نکرد. آروم آروم یخ زد و در بغل من جون داد. شاید به من اعتماد داشت ولی به دوستم نه.براش گریه کردم.یعنی باور کنم که فقط برای این مرد که به کوه اعتماد نداشت. یعنی وقتی هم که من در کوه بمیرم اون زمانیه که به کوه اعتماد نداشتم. یعنی هر کسی به دیگری اعتماد نداشته باشه باید دیگری اون و بکشه. .... http://kohnavarde-tanha.persianblog.com/
4 Comments:
سلام من میثم از وبلاگ کوهنورد تنها هستم.
از این که به وبلاگ من نظری انداختین و نسبت به اون اظهار لطف فرمودید صمیمانه تشکر می کنم
راستش بدون اقراق باید بگم وبلاگ شما بسیار عاشقانه و لطیف است و وقتی وبلاگ شما را با این همه زیبایی دیدم از وبلاگ خودم خجالت کشیدم
به راستی که واقعا شما خانومها عشق رو بهمون لطافتی که هست درک می کنید و ما آقایون هیچ وقت نمی تونیم در این مورد به شما برسیم.
باز هم به وبلاگ زیباتون سر می زنم
http://kohnavarde-tanha.persianblog.com/
سلام عزیز، من مریم هستم وبلاگ قشنگتو
میدیدم خیلی خوبه عکسای جالبی گذاشتی
خوشحال میشم یه سر به من بزنی
قربونت برم.
گفتی از کوه تواضع آموختی چرا که با تمام عظمتش سرش را پایین می آورد تا فتحش کنیم از قوانین طبیعت گفتی . گفتی اگر به طبیعت اعتماد نکنیم می میریم کشته می شیم. پس به من بگو چرا او مرد. با هر دو به طبیعت اعتماد کردیم و پا در راهش نهادیم. اما کوه به ما سیلی زد. از سیلی سرد کوه صورتش سرخ شده بود ، آرایش صورتش بهم ریخته بود. در اون تاریکی خوب می تونستم جای پنجه کوه رو روی ریمل صورتش ببینم. در آغوش گرفتمش . به خدا التماس کردم ، به کوه التماس کردم، با تمام وجود فریاد کشیدم . گفتم به عظمتت قسم بهت اعتماد دارم ولی اون باور نکرد. آروم آروم یخ زد و در بغل من جون داد. شاید به من اعتماد داشت ولی به دوستم نه.براش گریه کردم.یعنی باور کنم که فقط برای این مرد که به کوه اعتماد نداشت. یعنی وقتی هم که من در کوه بمیرم اون زمانیه که به کوه اعتماد نداشتم. یعنی هر کسی به دیگری اعتماد نداشته باشه باید دیگری اون و بکشه. ....
http://kohnavarde-tanha.persianblog.com/
و همه ما در جستجوی آرامش
Post a Comment
<< Home